Beklentiler

Çok sevdiğim ve kendi kendime sıklıkla tekrar ettiğim bir söz var;
“People’s expectations are not my obligations.” yani diğer insanların beklentileri, benim yükümlülüklerim değil. (Pek havalı bir çeviri olmadı ama idare edin.)
Birkaç gece önce bir aydınlanma yaşadım.
Benim beklentilerimin de, başkalarının yükümlülükleri olmadığını fark ettim.

Ne kadar da basit değil mi?

Uyku kaçtı. Düşündüm durdum…
Neden bir şeyler beklediğimi, üstelikte o beklentinin neden çok yükseklerde olduğunu sordum kendime.
Yüksek beklentiler ve düşük dönüşler…
Sonuç, devasa bir hayal kırıklığı.
O hayal kırıklığı içine gömülüp, kıpırdayamayan bir ben.
Kıpırdamak için çırpındıkça, daha çok batan ve kendini kendini yaralayan bir ben…
Ne kadar da beyhudeymiş…

Halbuki ne güzel demiş Shakespeare:
“Beklenti, gönül yaralarının yegane sebebidir.”

Her şey kendi zamanında güzel, bunun zamanı şimdiymiş…

Beklentiler” üzerine bir düşünce

  1. loveandsmile

    Beklentisiz olmak imkansız gibi ..fakat dozu azaltmak içhuzur için cook önemli.. bu gitgeli yaşadığım için anlayabiliyorum…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir