Günce 23022009

  • Garanti’den eşim ve benim adıma 2 tane kumbara geldi. Bayılıyorum bu kumbaralara. Sürekli kendime telkinde bulunuyorum “Anahtarı kumbaranın içine atmaaaa,atmaaaa” şeklinde.
  • Haftaiçi günlerin nasıl geçtiği açıkçası anlamadım. İşe yarar bir şeyler yaptım mı? Yapmışımdır da şu anda aklıma zerre kadar bir şey gelmiyor.
  • Bu ara feci şekilde unutkanlığım üzerimde. Doğal olarak bu durum yüzünden trajikomik olaylar yaşıyorum.
  • The Truman Show benzeri bir gösterim çekilse herhalde millet gülme krizine girer. Hayır, ben bile bazen kendime şaşırıyor ve gülme krizine giriyorum.
  • Bana söylenen şeyleri unutup, bir de söylemediniz diye inatlaşıyorum. Zamansız tutan bir inatçılığım var.
  • Acaba bütün Balık burçları aynı sorunu yaşıyor? Yakında derneğini kuracağım “Balık Burcu Kadınlarını Koruma ve Kollama Derneği”. Onlar kendilerine herkesten çok zarar veriyor, gelin onları sevelim, koruyalım şeklinde.
  • Yukarıdaki cümleyi okuyunca diğer balık yanımda kızdı. “O kadar da aciz değiliz kaaağrdeşiiiim” diyor elini kolunu sallayarak. Zaten burcun simgesi olan ters yöne giden balıklar, bir kafa kafaya verip aynı yöne gitmeyi başaramıyor vesselam, başarsalar bütün zodyakın sorunları çözülecektir. Evet, kesinlikle bunu iddia ediyorum.
  • Zıt yönlere giden balıklardan cevap gecikmiyor: “Amaaan, kim uğraşacak şimdi bununla? İşin yoksa kafanı çevir, kuyruğunu kıvır, yer değiştir. ” Tabii bir de hangi balık yönünü değiştirecek sorunsalı var. Bu kadar kararsız bir burç için bu hayati bir soru.
  • Acaba Günce yerine “Balık Burcu Kadınlarının Çözülemeyen Denklemleri” isimli bir konu mu yazsaydım.
  • Neyse, nerede kalmıştık. Yari cumartesi yine İzmir’e yolcu ettik. Gerçi çok farklı şeyler planlamıştık Cumartesi için. Aldığım bir iki duyuma göre (Kartal ve Yuva söyledi) bana süpriz parti olacakmış ama neyse kısmet değilmiş.  :)
  • Doğum günüme İstanbul’a döner mi sevgili?
  • Dönelim Cumartesi’ye. Mükemmel dondurucu bir hava vardı. Yer yer kar atıştırdı. Kar yağdığını gören  ben biraz olsun sevindim.
  • Bizim canavarların maması ve kumu için dışarı çıktım. En son aldığım mamayı yalayıp yuttukları, hatta paketine saldırdıkları için ondan alayım dedim. “Carrefour’a gider alırım ” diyorum. O havada yürüyüş olur diyor 15 dakikalık mesafeyi yürüyerek gittim. Göz bebeklerim bile dondu, böyle bön bön kurbanlık danalar gibi bakmaya başlamıştım. Girdim alışveriş merkezine, doğruca Carrefour’a ve evcil hayvan ürünlerinin olduğu standa doğru yöneldim. Ama o da nesi? Kullandığım markalardan ne mama, ne de kum var. Nasıl olur yaa, diye düşünmeye başladım. Ve sonra büyük bir şangırtıyla jetonum düştü. Ben onları Migros’tan almıştım.
  • “Neyse minibüse atlar giderim” dedim.  Sabahın körü sayıldığı için minibüs şöfürün bozuğu yoktu. “Kalsın,mesafe yakın” dedi şöför. Elimde 20 lira, başım bükük.. “Abi, alsaydın ya.. Helal et bak ne olur. Hadi hayırlı işler” şeklindeki bilimum dualar ile indim minibüsten.  Mama ve kumu aldıktan sonra atladım taksiye, acele eve gideyim aç yavru canavarlarımı doyurayım diye. O da nesi taksicinin de bozuğu yok. Evet, kriz var kimse 20 lirayı bozamıyor. Çözümü bakkaldan çikolata alarak çözdüm. Bir günde bir hak yeter.
  • Nestle’nin 100.yıl şerefine 30 Saniyede Bir diye bir kampanyası var. Gofret ve Crunchlardan çıkan şifreyi yolluyorsunuz ve 30 saniyenin birincisi olursanız Garanti Cep Bank ile ödenecek olan 10,20 veya 40 TL kazanma şansınız oluyor. Benim şu an kadar yolladığım 10 şifreden bir şey çıkmadı ama bu kampanyayı iş haline getirip günde yüzlerce lira kazananı duydum. Ne diyim yediğim gofretler kar kaldı.
  • Cumartesi akşamı, mL’in Avon siparişleri bırakmak için, İGS’de buluşmayı kararlaştırmıştık. O gün çıkan bir sorun yüzünden, dikkatin dağıldı ve tam 2 durak önce indim. Şahsıma söylene söylene diğer durağa kadar gittim. Öğrendim o duraklar arası mesafe kısa değilmiş. Bir daha yürümem.
  • Pazar günü bulmaca çözerek geçirdim. Kakuro diye bir bulmaca var, ona merak sardım. Gerçi henüz kendimce bir teknik oluşturamadım.
  • Dün ailemizin diğer balığı, babamın doğum günüydü. Israrla 45 olduğunu iddia etti telefonda.. Hayır baba, 46 bitti 47 oldun…
  • Şu anda kendini sevdirmeyen Yuva Hanımın öpücükleri eşliğinde yazıyorum yazıyı. Arada klavyeye pati atıyor. Bir yandan Kartal’ın “sev beni” söylenmeleri. Sanırım iki günde baya özlemişler beni.
  • Ben de aşkımı özledim.

Günce 23022009” üzerine 3 düşünce

  1. mL

    Vallahi o soğukta dondun,haber verseydin bende o tarafa yürürdüm ortada buluşurduk :) Benim yüzümden hasta olursan vicdan azabı çekerim

  2. sevie Yazar

    ch,
    sana kesin çıkar bi şeyler.

    mL,
    senin suçun yok :) ben kendi kendimi hasta edebilecek kapasitedeyim.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir