“Kafadan Hiç Çıkmadan, 9 ay 10 gün Su Altındaydın!”

Bir süre önce en büyük korkumla yüzleşmeye karar vermiştim

O gün bugündür dersleri aksatmamaya çalışıyorum. Ben cayacak gibi olduğumda Ömer Hocam ya da eşim bir şekilde beni kandırarak daha fazla su içinde kalıp çalışmamı sağlıyorlar.

Ancak 2 haftadır, ders öncesi tedirginliğim artmaya başlamıştı. Giderek tembellik yapmaya ve bir an önce sudan çıkmak için dakikaları saymaya başlamıştım. Çalışıyor, çabalıyor ama bir yerde tıkanıyordum. Farkında olmadan yine  dibe çökmeye başlamıştım…

Derken dalış fotoğraflarına ağzımın suyu akarak baktığım sevgili Esra, bana bu akşam bu yazının başlığında yer alan cümleyi söyledi. Sadeliğin saadeti diyen ben bunu nasıl düşünemediğime şaşırdım kaldım. O an yaşadığım aydınlanma, evin camlarından bile yansımıştır eminim.

ve kendi kendime çektiğim seti yıktım bir anda…

Zira önümüzdeki yaz, benim de su altında çekilmiş sırıtan bir fotoğraf olsun istiyorum :) Hem Esra, dalış dersi için de söz verdi…

Müsaadenizle ben biraz sol ayağını çalıştıracağım :)

ps: yüzme dersleri ile ilgili ayrı bir yazı hazırlayacağım.

 

“Kafadan Hiç Çıkmadan, 9 ay 10 gün Su Altındaydın!”” üzerine 4 düşünce

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir